OBAMA hemen bütün dünyada sevinçle karşılandı. Bunun bir sebebi Bush'tan kurtulma sevinci ise, öbür sebebi "Beyaz Amerika"ya bir siyahinin başkan seçilmesidir!

Kendisini ülkesinde "zenci" gibi hisseden herkes, Obama'nın başarısında bir çözüm ışığı görüyor, seviniyor.

Öyle ya, "Beyaz, Anglo-Sakson ve Protestan" (WASP) ana gövdesine dayalı olarak kurulan Amerika'da... Daha elli yıl öncesine kadar ırk ayrımının devam ettiği Amerika'da... Şimdi siyahi bir başkan!

"Bütün ülkelerin zencileri" için ilginç bir tecrübe!

1776'da yayımlanan Amerikan "Bağımsızlık Bildirisi", bağımsız bir cumhuriyet kurarken yeni devletin bireysel liberal özgürlüklere dayanacağını da ilan ediyordu. Fakat bu özgürlükçü cumhuriyeti kuranların hemen hepsinin zenci köleleri vardı! O zaman bu normal sanılıyordu!

Ama temeldeki özgürlük ruhu zamanla gelişmiş, işte şimdi bir siyahi Amerikalı cumhurbaşkanı seçilmiştir.

İki yoldan hangisi?

Amerika yüz elli yıl önce kölelik konusunda iç savaş yaşadı; özgürlük ve eşitlik ideallerini savunan Abraham Lincoln tarafı kazandı ama ırkçı kısıtlamalar 1960'lara kadar devam etti. Siyahların özgürlük hareketi, 1960'larda iki lider çıkardı:

- Şiddet yanlısı ve hatta siyah ırkçısı Stokly Carlmichael...

Simgesi silah, sloganı "Siyah İktidar"dı! İnsanlığın ilk medeniyetlerini Afrika'da zencilerin yarattığını söylüyor, bugün Amerika'da bir "Siyah İktidar" kurulması gerektiğini savunuyordu!

- Öbür lider, siyahi Protestan rahibi Martin Luther King...

Sloganı, "Hepimiz eşit kardeşleriz"di. Howard Üniversitesi rektörü Hint kökenli Mordocai Johnson'dan Gandhi'yi öğrenmişti. King'le Gandhi'nin engin 'mistik' ruhları adeta bütünleşmiştir. Şiddeti reddeden King, "Bir rüyam var" diye başlayan vaaz ve konuşmalarında sevgi ve eşitliği vurguladı, Beyaz Amerikalıları da ikna etti! Beyaz Amerikalılar King'e gönüllerini açtılar...

King, 4 Nisan 1968'de Beyaz ırkçı James Earl Ray tarafından öldürüldü! Ve, kırk yıl sonra Barack Obama "Rüya gerçekleşti" diyerek seçimleri kazandı. Herkes "İç savaş şimdi bitti" diyor!

Demokrasinin rolü

Ya Amerikalı siyahiler King'in değil de Carlmichael'in peşinden gitseydi?! Teröre başvurup Amerika'da bir "Zencistan" kurmaya kalksaydı!...

Ya da, Amerika'daki "millet-i hakime"yi oluşturan WASP'lar gönüllerini King'e açmayıp milyonlarca siyahiyi Carlmichael'in yanına itseydi?!.

Ya da Fransız devriminin "Cumhuriyet'in paryaları" durumuna getirdiği Katoliklerle devlete hâkim laikler demokrasi çerçevesinde uzlaşmayıp savaşı sürdürseydiler?!.

Nasıl korkunç felaketler olurdu, düşünün!

Amerikan ve Fransız cumhuriyetlerinin "insan ve yurttaş hakları" konulu bildirilerle kurulmuş olması, ilerideki reformlar için meşruiyet zeminini sağladı, kitlelerin yakınlaşmasına yol açtı. Devlet ve rejim devam etti; demokratikleşerek,
yurttaşlarına saygısını geliştirerek, siyasal katılmayı artırarak...

Yani iki tarafın da demokrasiye inanmasıyla...

Öyle olmayıp da bir tarafta Beyaz ırkçı Klan'lar, öbür tarafta Siyah ırkçı Carlmichael militanları hâkim olsaydı?!. İç savaş vahşetleri solda sıfır kalırdı!

Bu büyük ders sebebiyledir ki bugün insanlık Obama'nın şahsında onun temsil ettiği birlik ve özgürlük ruhunu kutluyor.

Taha Akyol - Objektif
[email protected]
Milliyet