Kanal 46 yazarı Mecit Bayton bugünkü yazısında, "Sayın müdürüm, makamınız rahat mı?" başlıklı bir yazı kaleme aldı.

Değerli okurlarım,

Bugün sizlerle oldukça zorlu bir yolculuğa çıkacağız.

Hayır, Everest'in zirvesine tırmanmayacağız. Uzaya da gitmeyeceğiz.

Bir kamu kurumundaki müdürün makam odasına ulaşmaya çalışacağız!

Öyle kolay sanmayın!

Önce güvenlikten geçeceksiniz. Sonra sekretere derdinizi anlatacaksınız. Oradan özel kaleme, özel kalemden müdür yardımcısına yönlendirileceksiniz.

Müdüre mi?

Aman canım, o kadar da ileri gitmeyelim!

Vatandaş kapıda beklerken içeriden o meşhur cümle gelir:

— Müdürümüz toplantıda.

— Ne zaman biter?

— Belli değil.

— Randevu alabilir miyiz?

— Önce talebinizi bize iletin.

İletirsiniz...

Dinlerler...

Başlarını sallarlar...

Sonra bürokrasinin en gelişmiş hizmet modeli devreye girer:

"Biz sizinle ilgileneceğiz."

İlgilenirler mi?

Allah bilir!

Vatandaşın derdi çözülmez ama dosyası bir güzel havale edilir. Bir müdür yardımcısından diğerine, oradan başka bir birime...

Sonunda vatandaş, kendi derdinin peşinde kurumun bütün katlarını öğrenir.

Sorun çözülmez ama vatandaşın günlük adım hedefi tamamlanır!

Bir de bazı makamların kapısına ulaşmayı başarırsanız başka bir sürprizle karşılaşabilirsiniz.

Derdinizi anlatırsınız, talebinizi söylersiniz.

Karşılığında bazen öyle bir azar işitirsiniz ki geldiğiniz sorunu unutup özür dileyerek çıkarsınız!

— Sayın müdürüm, mahallemizin bir sorunu vardı...

— Kardeşim, her şeyi de bizden beklemeyin!

İyi de sayın müdürüm, biz sizden evimizin mutfağına bulaşık makinesi istemiyoruz ki!

Görev alanınıza giren bir sorunun çözülmesini istiyoruz.

Üstelik o hizmetin parası sizin cebinizden çıkmıyor!

Makam odasının elektriği, makam aracının yakıtı, maaşlar, sekreter, özel kalem, müdür yardımcısı...

Bunların tamamı kamu kaynaklarından karşılanıyor.

Yani vatandaş hizmet istemeye geldiğinde sizden borç para istemiyor, kendi vergileriyle finanse edilen hizmetin karşılığını istiyor!

Tam da burada Sayın Cumhurbaşkanımız Recep Tayyip Erdoğan'ın 9 Kasım 2026 tarihinde kaymakamlara hitaben yaptığı konuşmayı hatırlatmak istiyorum.

Cumhurbaşkanımızın şu sözleri oldukça anlamlı:

"Devlet kapısı, unutmayın, hacet kapısıdır. İhtiyaç kapısıdır, çare kapısıdır."

Vatandaşın dinlenmesini, sorununa çözüm aranmasını, talebi karşılanamıyorsa bunun nedeninin anlatılmasını ve çözüm yollarının gösterilmesini istiyor.

Peki sayın müdürüm, sayın başkanım...

Cumhurbaşkanımız devletin kapısının vatandaşa çare kapısı olması gerektiğini söylerken, siz o kapının önüne kaç sekreter, kaç özel kalem, kaç müdür yardımcısı koydunuz?

Yoksa Cumhurbaşkanımızın bu sözleri de size ulaşmak için özel kalemden randevu mu bekliyor?

Şimdi yanlış anlaşılmasın.

İşini hakkıyla yapan, vatandaşını dinleyen, kapısını açık tutan, mesai kavramı gözetmeden çalışan nice müdürümüz, başkanımız ve kamu görevlimiz var.

Onların hakkını teslim etmek boynumuzun borcu.

Ama bir de makam koltuğuna oturunca kendisini vatandaşın üzerinde görenler var.

Sanki devlet o makamı vatandaşa hizmet etsin diye değil de kendisi rahat etsin diye tahsis etmiş!

Makam odası geniş...

Koltuk deri...

Masa gösterişli...

Sekreter hazır...

Özel kalem hazır...

Makam aracı kapıda...

Bir tek vatandaş fazla geliyor!

Oysa kamu yönetiminde başarı, makam odasının metrekaresiyle değil, çözülen sorunların sayısıyla ölçülmeli.

Vatandaş her talebinde haklı olmayabilir. Her isteğin karşılanması da mümkün değildir.

Ama her vatandaş dinlenmeyi, saygı görmeyi, talebine açık ve gerekçeli bir cevap almayı hak eder.

"Olmaz" demenin bile bir nezaketi vardır.

Fırça atmak, kapıdan çevirmek, birimden birime göndermek hizmet değildir.

Bir de düşünün...

Bir esnaf müşterisine sürekli "Ben toplantıdayım, yarın gel" dese kaç gün ayakta kalabilir?

Ama bazı kamu makamlarında vatandaş sanki müşteri değil, davetsiz misafir!

Sayın müdürüm, sayın başkanım...

Biz sizin makamınıza çay içmeye gelmiyoruz.

Koltuklarınızı istemiyoruz.

Makam araçlarınıza binmeye de hevesli değiliz.

Biz yalnızca devletimizin bize sunduğu hizmete ulaşmak istiyoruz.

Unutmayın, o makamlar birer saltanat köşkü değil, milletin hizmet noktalarıdır.

Bugün o koltukta siz oturuyorsunuz, yarın bir başkası oturacak.

Ama kapınızdan çevirdiğiniz vatandaş, yarın da bu ülkenin vatandaşı olacak.

Ve son olarak...

Sayın müdürüm, makamınız rahat mı?

Rahat olsun elbette!

Klima çalışsın, çayınız sıcak olsun, koltuğunuz da rahat olsun.

Ama vatandaş kapıda beklerken sizin tek derdiniz koltuğunuzun konforuysa, kusura bakmayın, orası makam değil dinlenme tesisidir!

Çünkü devletin kapısı millete açıkken, müdürün kapısı millete kapalı olamaz!

Unutmayın: Makamın sahibi siz değilsiniz. Makamın sahibi millettir. Siz yalnızca o koltuğun geçici emanetçisisiniz!